Het bouwen van constructies is sexy

De laatste jaren heb ik meerdere collega’s zien vertrekken uit het vak. Overgestapt naar ontwikkelaars, gebouweigenaren, aannemers en bouwmanagers. Daar worden constructeurs aangenomen, die vervolgens geen sommen meer maken, maar projecten gaan managen. Vanuit die partijen snap ik het wel. Constructeurs zijn slimme lui die elke organisatie beter maken. Maar hoewel ik iedereen het geluk gun in een passende baan, vind ik dit toch irritant. Er gaat constructief talent verloren aan, in alle bescheidenheid, maatschappelijk gezien minder relevante functies dan die van constructeur. En natuurlijk, die partijen hebben we ook nodig. Er is immers een tekort aan woningen en aan handjes in de bouw. Maar de realiteit is dat veel van deze talenten in een onnodige managersrol terechtkomen en nauwelijks een concrete bijdrage leveren aan het tot stand komen van gebouwen. Waar bij aannemers steeds minder mensen werken die de handjes uit de mouwen willen steken, lopen we bij ingenieursbureaus het risico dat er steeds minder mensen komen die modellen, berekeningen en ontwerpen willen maken. Het wordt als sexy ervaren om je bezig te houden met trainingen voor strategie, communicatie, samenwerking, kwaliteitstools, optimalisatietools, leiderschapsoefeningen en om aan DISC-sessies mee te doen. Leuk als bedrijfsuitje, maar naar mijn idee verder een zinloze tijdsbesteding. Soft skills leer je in het vak, niet in een ronde kring met leeftijdsgenoten.

Ik zie twee punten waar we wat aan moeten veranderen:

1. De managersrol wordt dynamischer en veelzijdiger gevonden dan het constructeurschap.
2. Er is een gebrek aan (bouw)kennis bij constructeurs (overigens ook bij opdrachtgevers en aannemers), waardoor men zoekt naar houvast bij partners.

“Laat je zo weinig mogelijk afleiden door onnodige, niet-concrete (management)taken”

Voor constructeurs heb ik een concreet voorstel om dit te verbeteren. Op het HBO en op de TU zijn stages in de bouw afgeschaft of op zijn minst ongebruikelijk geworden. Als gevolg hiervan moeten we jonge mensen opleiden in het vak. Daarom stel ik voor dat we een verplichte bouwstage invoeren voor constructeurs. Wat als alle werkzame constructeurs een dag per week in de bouw moeten werken? Bij voorkeur als timmerman en -vrouw, of anders in de werkvoorbereiding. Ik durf te wedden dat door wat ze daar leren, ze uiteindelijk in die andere vier dagen meer werk verzetten dan voorheen in de vijf dagen. Simpelweg omdat ze beter weten wat ze doen. En als je dit te ambitieus vindt, laten we er dan op zijn minst voor zorgen dat de jonge constructeurs wekelijks op de bouwplaats komen. Je kunt het opleidingsbudget van de mensen niet beter besteden.

De verbetering van bouwkennis en nauwere samenwerking tussen uitvoering en constructeurs betaalt zich uit in meer veiligheid, meer dynamiek, meer zelfstandigheid van (jonge) constructeurs en uiteindelijk meer populariteit van het constructeursvak.

Al met al pleit ik voor resultaatgericht werken, waarbij het resultaat behaald wordt door concreet bij te dragen aan het gebouw. Laat je zo weinig mogelijk afleiden door onnodige, niet-concrete (management)taken. Bedenk elke week hoeveel tijd je daadwerkelijk aan ontwerp, berekeningen en tekeningen hebt besteed. En dan roep ik je op om de overige uren te benutten om de bouwplaats te bezoeken, ervoor te zorgen dat je leert van het bouwproces en de uitvoering helpt om de bouw soepel te laten verlopen. Of ga een cursus volgen, niet voor soft skills, maar waar je inhoudelijk wordt bijgeschoold.

Meer van Cement

Ga naar Cement voor meer columns van de Constructeur van het Jaar. Klik hier om het magazine van Cement te lezen.